Horizon Call of the Mountain Review

52
0
Share:



Το Horizon Call of the Mountain αποτελεί μια πολύ καλή αρχή για το PlayStation VR2. Περισσότερα στο review του Νικήτα Καβουκλή.

Από τις 22 Φεβρουαρίου, το PlayStation VR2 βρίσκεται στα ράφια των καταστημάτων. Κανονικά, θα έπρεπε να έχουμε ξεκινήσει νωρίτερα τα reviews παιχνιδιών για το νέο headset εικονικής πραγματικότητας της Sony, όμως το δέμα μας παρέμεινε στο τελωνείο επί 12 ημέρες και αυτός είναι ο μοναδικός λόγος της καθυστέρησης. Για αρχή επιλέξαμε -τι άλλο- το Horizon Call of the Mountain, μια περιπέτεια που διαδραματίζεται στο σύμπαν που γνωρίσαμε με την Aloy στο Horizon Zero Dawn και στο Horizon Forbidden West. Πριν ξεκινήσουμε θα θέλαμε να προσθέσουμε δυο λόγια στα αρκετά που έχουν ως τώρα ειπωθεί για τη συσκευή. Πρώτα απ’ όλα, το PlayStation VR2 δεν πρόκειται να δημιουργήσει το οποιοδήποτε πρόβλημα σε εκείνους που δεν έχουν. Αν δεν ζαλίζεστε με το παραμικρό μόλις μπείτε σε ένα αυτοκίνητο, αν δεν ταλαιπωρείστε από αυχενικό σύνδρομο, τότε θα απολαύσετε κυριολεκτικά την εμπειρία που θα σας προσφέρει το κάθε παιχνίδι. Επιπλέον, εφόσον φορέσετε το headset με τον σωστό τρόπο και ακολουθήσετε τις οδηγίες για να το σετάρετε με βάση τον κάθε χρήστη που θα το χρησιμοποιεί, ακόμα και αν αντιμετωπίζετε κάτι από αυτά που προαναφέρθηκαν, τα συμπτώματα θα μειωθούν σε μεγάλο βαθμό.

Πρωταγωνιστής του Horizon Call of the Mountain είναι ο Ryas, ένας πρώην αντάρτης που ανήκε στους Shadow Carja και η “τιμωρία” του είναι να βοηθήσει στην αντιμετώπιση μιας νέας απειλής για τη Sundom. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας θα συναντήσει γνώριμα και νέα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων η Aloy και ναι, να πιστέψετε όσα έχετε διαβάσει ως τώρα, είναι τόσο “μικροσκοπική” όσο περιγράφεται.

Το παιχνίδι ξεκινάει εντυπωσιακά. Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται αιχμάλωτος σε μια βάρκα που ταξιδεύει στα “ήσυχα” νερά ενός ποταμού. Ο σχεδιασμός του τοπίου είναι εκπληκτικός. Ο βαθμός των λεπτομερειών είναι τέτοιος που νομίζει κανείς πως όλα γύρω του είναι αληθινά. Ο συνδυασμός των χρωμάτων και των οπτικών εφέ είναι τόσο επιτυχημένος που νομίζεις πως θα απλώσεις το χέρι σου και θα αισθανθείς το νερό. Τεράστιες ρομποτικές μηχανές περιφέρονται δεξιά και αριστερά, άλλες περνούν από τη μια όχθη του ποταμού στην άλλη, προσθέτοντας στην εξίσωση το στοιχείο του φόβου ότι το μοιραίο δεν πρόκειται να αργήσει να συμβεί. Η διαίσθηση αυτή δεν θα αργήσει να γίνει πραγματικότητα και παρόλο που θα μπορούσε να έχει βοηθήσει να αποτραπεί μια άκρως δυσάρεστη κατάσταση, η μη εμπιστοσύνη που δείχνουν στο πρόσωπό του ο άνδρας και η γυναίκα που έχουν επιφορτιστεί με τη φύλαξή του τον αφήνουν δίχως τα απαραίτητα εφόδια για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων την κρίσιμη στιγμή.

Δεν ξέρουμε αν το παιχνίδι θα μπορούσε μείνει στην ιστορία ως ένα tech demo, έχει πάντως όλα τα φόντα. Η δομή του gameplay δεν είναι αυτή που θα συναντήσετε σε ένα παραδοσιακό παιχνίδι δράσης. Πάνω από το 50% του χρόνου που θα ασχοληθείτε με αυτό θα το περάσετε σε αναρριχήσεις χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια σας, pickaxes που θα κληθείτε να συναρμολογήσετε οι ίδιοι βάση σχεδίου, ένα grappling hook και ένα εργαλείο με το οποίο θα δημιουργείτε zip lines. Πολλές φορές θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε συνδυασμό των παραπάνω- που έρχονται στην κατοχή σας σταδιακά όσο προχωράει η περιπέτεια- και θα βιώσετε καταστάσεις που ανεβάζουν την αδρεναλίνη ψηλά, με δεδομένο ότι κάτω από τα πόδια σας υπάρχει το χάος και ένα λάθος είναι ικανό να σας στείλει στον άλλο κόσμο. Με το πάτημα δύο πλήκτρων και σηκώνοντας τα χέρια σας θα πραγματοποιήσετε άλματα είτε για να πιάσετε ένα σκοινί ή να γραπωθείτε από κάποιο σημείο στην απέναντι πλευρά του βουνού. Ευτυχώς η developers έχουν επιστρατεύσει την αργή κίνηση, που μαζί με μια σκιά η οποία εμφανίζεται γύρω από τα μάτια σας θα εξαλείψουν φαινόμενα ναυτίας.

Οι μάχες ενάντια στα τέρατα είναι γεμάτες ένταση. Αρχικά θα έχετε στη διάθεσή σας ένα τόξο και στη συνέχεια στο οπλοστάσιο θα προστεθεί ένα sling. Οι κινήσεις που θα κάνετε είναι όπως αυτές που θα πραγματοποιούσατε αν βρισκόσασταν σε μια αληθινή κατάσταση. Στο ένα χέρι το τόξο- είναι πολύ εύκολη η εναλλαγή- και το άλλο να κινείται συνεχώς ανάμεσα από το πίσω μέρος του ώμου σας και τη χορδή, σημαδεύοντας στη συνέχεια τα αδύνατα σημεία των μηχανικών τεράτων, είτε αυτά βρίσκονται στη γη είτε στον αέρα. Το άσχημο είναι πως οι κινήσεις για να αποφύγετε τα χτυπήματα των αντιπάλων είναι περιορισμένες. Μερικές φορές είναι λες και είστε εγκλωβισμένος σε συγκεκριμένη περιοχή και θα πρέπει να αρκεστείτε σε κάποιους μηχανισμούς αποφυγής, όπως να σκύβετε το κεφάλι για να μην βρεθείτε στην τροχιά του laser ή οτιδήποτε άλλου εκτοξεύεται εναντίον σας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, να μην έχετε πρόσβαση τη στιγμή που πρέπει σε σημεία που υπάρχει έξτρα εξοπλισμός και φαγητό- όπως μήλα- για να αναπληρώσετε τη χαμένη ενέργεια. Επίσης, μέχρι να “κατατοπιστείτε” επαρκώς, θα δυσκολευτείτε να κατασκευάσετε και να χρησιμοποιήσετε βέλη, που προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά.

Ναι μεν υπάρχουν κάποιες ευκαιρίες για εξερεύνηση, όμως πρόκειται για μια κατά βάση γραμμική εμπειρία. Σε αρκετές περιπτώσεις θα παρεκκλίνετε προσωρινά από την πορεία σας ή απλά θα κάνετε μια στάση για να συλλέξετε χρήσιμα αντικείμενα, τα οποία μπορεί να είναι κρυμμένα σε σεντούκια ή βαρέλια, που σε κάθε περίπτωση θα ανοίξετε με τις κινήσεις που θα κάνατε στην πραγματικότητα. Κάτι αντίστοιχο θα συμβεί όποτε χρειαστεί να ξεκλειδώσετε μια πόρτα ή να απομακρύνετε την αμπάρα για να την ανοίξετε. Ακόμα πιο αληθοφανείς είναι οι στιγμές που θα πιάσετε ένα μήλο στα χέρια σας, θα το φέρετε κοντά στο στόμα σας και θα αρχίσετε να το καταβροχθίζετε. Ό,τι περισσέψει θα το πετάξετε στο έδαφος, προσφέροντας στο χώμα δωρεάν λίπασμα. Δεν λείπουν οι περιβαλλοντικοί γρίφοι, που δεν θα σας δυσκολέψουν, απλά θα προσθέσουν ένα ακόμα υλικό στην ποικιλία του gameplay. Σε όλα αυτά προστίθενται οι διάλογοι με τους NPCs. Όλο και κάποια χρήσιμη πληροφορία θα σας προσφέρουν για τον κόσμο που βρίσκεστε και τους λόγους για τους οποίους δεν σας συμπαθούν. Ένα στοιχείο που δείχνει την έμφαση που έχουν δώσει στον ρεαλισμό η  Guerrilla Games και Firesprite είναι η αντιδράσεις των χαρακτήρων αν πλησιάσετε το χέρι σας κοντά τους, προσπαθώντας να τους αγγίξετε. Άλλοι θα σας κοιτάξουν με λοξό μάτι και άλλοι θα κάνουν μια σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση για να σας αποφύγουν.

Δεν αρκεί μόνο το hardware για να βιώσετε μια άνετη και ευχάριστη εμπειρία εικονικής πραγματικότητας. Πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη υποστήριξη από το software. Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγε κάποιος πως ο βαθμός που παίρνει ο τίτλος στον τομέα αυτό αγγίζει το άριστα. Προσφέρεται η απόλυτη ελευθερία για να διαμορφώσετε τον βαθμό δυσκολίας- μπορείτε ακόμα και να ορίσετε πως τα πυρά των αντιπάλων δεν θα σας προκαλούν ζημιά- το αν είστε όρθιοι ή καθιστοί κατά τη διάρκεια του gameplay, αν η κίνηση του χαρακτήρα γίνεται με τους αναλογικούς μοχλούς, με κινήσεις των χεριών ή με συνδυασμό των δύο μεθόδων, αν θα υπάρχει βοήθεια κατά τη στόχευση, οπτικές ενδείξεις για το προς τα που βρίσκεται ο προορισμός σας και πολλά άλλα. Το πόσο ελαφριά και εργονομικά είναι τα Sense controllers είναι επίσης ένα στοιχείο που προσθέτει πόντους στη συνολική εμπειρία.

Η δουλειά που έχει γίνει στον οπτικό τομέα είναι τέτοια που- παραβαίνοντας τους κανόνες που έχουμε θέσει στον εαυτό μας- μας αναγκάζει να επαναλάβουμε ότι είναι καταπληκτική. Τα πάντα αποπνέουν ζωή και σε συνδυασμό με οτιδήποτε έχει να κάνει με τον ηχητικό τομέα πλέκουν το σκηνικό μιας “άγριας”, πρωτόγονης, ανεξερεύνητης φύσης. Πολύ καλές και οι ερμηνείες των ηθοποιών, με τον τόνο της φωνής τους να περιγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κάθε διαφορετική κατάσταση. Στο τεχνικό κομμάτι θα προσθέσουμε την άμεση απόκριση στις εντολές χειρισμού και τη δόνηση του headset, που έχει χρησιμοποιηθεί όπου είναι απαραίτητο για να τονιστεί η ένταση της εκάστοτε στιγμής.

Στο Horizon Call of the Mountain υπάρχουν αρκετοί μηχανισμοί που θα μπορούσαν είτε να χρησιμοποιηθούν αυτούσιοι σε μελλοντικές παραγωγές, είτε να αποτελέσουν τη βάση για τον σχεδιασμό νέων. Σε αρκετά σημεία, το παιχνίδι απλά δείχνει το δρόμο για επόμενους τίτλους υψηλού budget και αν δεν ήταν τόσο πολύς ο χρόνος που πρέπει να αφιερώσετε στις μετακινήσεις, θα είχε επιτευχθεί περισσότερη ισορροπία στο gameplay. Το θετικό για τους λάτρεις της αναρρίχησης είναι πως γλιτώνουν το ταξιδάκι μέχρι την Κάλυμνο, αφού μπορούν να βιώσουν ένα μεγάλο μέρος των συγκινήσεων από την άνεση της πολυθρόνας τους. 





Πηγήεδώ

Share:

Leave a reply